​​

18 sep Verslag excursie gemeenschap Eikpunt​

 

‘Zou de Excursie wel doorgaan’, vroeg ik me af. Tot er één aanmelding in mijn mailbox zat. Uiteindelijk waren we met een groepje.

​

De eerste plannen voor de aanleg van het groen rondom het nieuwe woonproject stammen uit 2014. Toen is er gedroomd over één groot ‘voedselbos’ met verschillende specialiteiten, inheemse en uitheemse planten, struiken en bomen. Een biodiverse ‘food forest’, die zich na aanleg zoveel mogelijk ‘met de natuur’ mee zou ontwikkelen.

​

Pas na de plannen-op-papier werden de gebouwen opgetrokken, waar uiteindelijk zo’n 95 mensen dicht bij elkaar kwamen te wonen. Kinderen en ouderen, gezinnen, stellen en singels met behoefte aan goed begaanbare paden, ruimte voor een trampoline, een kleine ligweide en een zandbak met schommel.

​

Maar daaromheen is het weelderig groen: rozemarijnstruiken, salie én brandnetels; hazelaars, rozenbottels, allerlei fruitbomen en klimplanten; veel jonge eikjes in de buurt van moeder eik, aan wie de woongemeenschap haar naam dankt;

 

Op deze zonnige herfstdag kunnen we nog van alles proeven: de lichtzure besjes van de olijfwilg en de duindoorn; de wonderlijk zoete vrucht van de Akebia, een schijnaugurk. Een laatste vijg die  bijna rijp is.  En onder de pergola op het terras van de gemeenschappelijke woonkamer lachen ons de volrijpe blauwe en witte druiven toe.

 

Het enige gebóuw dat we samen betreden is de ronde Stilteruimte, opgetrokken uit hout, stro en leem, en met een begroeid dak. Staande op de eikenplanken en kijkend door de glazen opening in het dak voel je je ook daar als ‘in de natuur’. Daar wordt je stil van.

​

Marianne Schulte-Kemna